Πλουσιότερη την ιστορική μνήμη της χώρας μας, για μια από τις πλέον κρίσιμες και οδυνηρές για τον ελληνικό λαό περιόδους, κάνει ο Άγγελος Ζαχαρόπουλος με το βιβλίο του «Τα ταραγμένα χρόνια, 1940 – 1950 Άγραφα», που κυκλοφορεί από τις εκδόσεις «Μίνωας». Η εφηβική ματιά του συγγραφέα κατέγραψε
και διαφύλαξε πολύτιμα καρέ της συνταρακτικής εκείνης περιόδου από την εποποιία του 1940 και την υποδούλωση της χώρας στον ιταλικό φασισμό και στον χιτλερικό ναζισμό. Το άγρυπνο βλέμμα του συγγραφέα Ζαχαρόπουλου, παρακολουθεί και καταγράφει στη συνέχεια σελίδες της επικής εθνικής αντίστασης έως την εκδίωξη των κατακτητών, για να περάσει στον αδελφοκτόνο εμφύλιο σπαραγμό.
Για τον συγγραφέα, δεν υπάρχουν νικητές και ηττημένοι σ’αυτή την εμφύλια σύγκρουση. Και με μια ευχή που σφραγίζει το έργο του : «Ποτέ πιά», ο Άγγελος Ζαχαρόπουλος καλεί για την, μετά γνώσεως, πολύτιμη λήθη της ταραγμένης εκείνης περιόδου.
Η αξία του βιβλίου του Άγγελου Ζαχαρόπουλου αναφορικά με τις εφηβικές καταγραφές του και η απόδοσή τους σήμερα στους Έλληνες που διψούν για την ιστορία τους, επισημάνθηκε από κορυφαίες προσωπικότητες του πολιτικού και πνευματικού κόσμου της χώρας, κατά την παρουσίαση που έγινε πριν δύο χρόνια στις 30 Οκτωβρίου 2008 στο Δημαρχείο Κηφισιάς.
Σταχυολογούμε από τις πρώτες βαρυσήμαντες τότε κριτικές τα ακόλουθα…
Ο π. Πρόεδρος της Βουλής των Ελλήνων Δημήτρης Σιούφας στο μήνυμα που αναγνώσθηκε, στέκεται ιδιαίτερα στο γεγονός ότι ο Άγγελος Ζαχαρόπουλος έζησε ο ίδιος ως έφηβος την συνταρακτική περίοδο 1940 – 50 στη γενέτειρά του, την Καστανιά Καρδίτσας, παρακολουθώντας από κοντά τα δραματικά γεγονότα και γνωρίζοντας προσωπικά πολλά από τα πρόσωπα που έγραψαν τις σελίδες εκείνης της δύσκολης για την Πατρίδα μας, περιόδου της ιστορίας. Ο Πρόεδρος της Βουλής θα τονίσει πως «Το έργο αυτό είναι περισσότερο από μια απλή καταγραφή γεγονότων και ιστοριών. Αποτελεί μια κατάθεση ψυχής και βιωμάτων του, νεαρού τότε, συγγραφέα. «Τα ταραγμένα χρόνια» ρίχνουν φως σε μια σκοτεινή εποχή. Αναδεικνύουν διαχρονικά αλλά και επίκαιρα μηνύματα και διαπιστώσεις: η αναγκαιότητα για ενότητα, ομόνοια και εθνική συμφιλίωση στις δύσκολες στιγμές για τη Χώρα…».
./.
Την εκδήλωση παρουσίασης του βιβλίου συντόνισε η δημοσιογράφος κυρία Νίνα Βλάχου, Αντιδήμαρχος Κηφισιάς. Παρατήρησε εύστοχα, πως το «πατρικό σπίτι του Άγγελου Ζαχαρόπουλου στην ορεινή και πανέμορφη Καστανιά, αποτέλεσε κόγχη φιλοξενίας για πολιτικούς στρατιωτικούς και επιφανείς προσωπικότητες όλων των παρατάξεων, σε μία περίοδο άκρατου φανατισμού και δραματικών συγκρούσεων». Η κυρία Βλάχου θα διαπιστώσει πως μέσα από τις διηγήσεις του συγγραφέα ο αναγνώστης έχει τη δυνατότητα να γνωρίσει με εκείνον τον μοναδικά αντικειμενικό τρόπο με τον οποίο μόνο ένας αγνός έφηβος μπορεί να εκφράζεται, μια μακρινή μας, πια, εποχή. Εποχή όπου οι ηρωικές πράξεις συναγωνίζονται τις εμφύλιες συρράξεις σε μέγεθος και δραματικότητα. Και αυτό επιτυγχάνεται μέσα από μαρτυρίες όλων των εμπλεκομένων πλευρών».
./.
«Τον χαμένο παράδεισο των παιδικών και εφηβικών του χρόνων στην Καστανιά Αγράφων, κοντά στη σημερινή λίμνη Πλαστήρα, που κάλυψε με τα νερά της το αντάρτικο αεροδρόμιο της Κατοχής», βλέπει να αναζητά ο συγγραφέας Άγγελος Ζαχαρόπουλος, η Πρόεδρος της Εταιρίας Ελλήνων Φιλολόγων και Καθηγήτρια – Πρόεδρος του τμήματος ανθρωπιστικών επιστημών του Πανεπιστημίου Πελοποννήσου κυρία Ζέτη Ξανθάκη – Καραμάνου. Στην ομιλία της κατά την παρουσίαση του βιβλίου «Τα ταραγμένα χρόνια 1940 – 1950 Άγραφα», στο Δημαρχείο Κηφισιάς, η κυρία Ξανθάκη – Καραμάνου θεωρεί πως «είναι επίτευγμα να καταγράφεται η νεώτερη ελληνική ιστορία και μάλιστα όταν τα γεγονότα είναι ακόμα νωπά, τόσο κοντά μας, με την αντικειμενικότητα της γραφής του Άγγελου Ζαχαρόπουλου. Με ισχυρή μνήμη και διεισδυτικότητα ο συγγραφέας αποτυπώνει ανάγλυφα τις αναμνήσεις και τα ανεξίτηλα βιώματά του. Τα παρουσιάζει δε με σαφήνεια έκφρασης, με ορθοέπεια και καλλιέπεια, γλαφυρά και ζωντανά. Πρόκειται για βιώματα και μαρτυρίες ενός ψυχωμένου, στοχαστικού και παρατηρητικού εφήβου».
Η κυρία Ξανθάκη – Καραμάνου θα επισημάνει ιδιαίτερα το γεγονός πως «μεγάλες μορφές της Αντίστασης, αλλά συνάμα και πνευματικές προσωπικότητες σημαδεύουν τις αναμνήσεις των εφηβικών χρόνων του συγγραφέα: ο Chris Woodhouse, ο Σβώλος, ο Καθηγητής Γεωργαλάς, ο Βασίλης Ρώτας, ο Κώστας Καραγιώργης.Θα μιλήσει επίσης για «αξιοθαύμαστη αμεροληψία του Άγγελου Ζαχαρόπουλου» ο οποίος «..σαν ένας ακριβοδίκαιος κριτής δίνει με το εξαιρετικό αυτό έργο το μέγιστον μάθημα «ΠΟΤΕ ΠΙΑ». Αδήριτη η ΙΣΤΟΡΙΚΗ ΑΝΑΓΚΗ για ΣΥΜΦΙΛΙΩΣΗ. Αντίθετα με άλλους συγγραφείς της οδυνηρής περιόδου του Εμφυλίου για τον Ζαχαρόπουλο οι νεκροί αντάρτες και στρατιώτες δεν είναι ούτε «ΣΥΜΜΟΡΙΤΕΣ» ούτε ΜΟΝΑΡΧΟΦΑΣΙΣΤΕΣ». Είναι ΝΕΚΡΟΙ ΕΛΛΗΝΕΣ, παιδιά της ίδιας πατρίδας. Τα «ΤΑΡΑΓΜΕΝΑ ΧΡΟΝΙΑ» της δεκαετίας 1940 – 1950 είναι και θα παραμείνει έργο αναφοράς για μια εποχή που σηματοδότησε την εξέλιξη της σύγχρονης ελληνικής ιστορίας. ΕΡΓΟ ΑΝΑΦΟΡΑΣ για όλους όσους αναζητούν την καταγραφή της ιστορίας χωρίς προκατασκευασμένες συνταγές, προκαταλήψεις, μεροληψίες και εμπάθειες, αλλά σύμφωνα με την διδαχή του Θουκυδίδη ως «κτήμα ες αεί» για προβληματισμό και διδαχή των επερχομένων γενεών».
./.
Ο πρώην Υπουργός κ. Φώτης Κουβέλης, ο πολιτικός ο οποίος, ως γνωστόν, χαίρει εκτίμησης και σεβασμού όλων των πολιτικών παρατάξεων, ομίλησε από στήθους. Με την γνωστή ευγλωττία του καθήλωσε το ακροατήριο. Από όσα ακούσαμε, ξεχωρίζουμε αυτά που είπε και εκείνος για ευθυκρισία, κριτική θεώρηση των πραγμάτων και σπουδαία αντικειμενικότητα του συγγραφέα, απαλλαγμένου από τα βαρίδια ιδεοληψίας. Κι’αυτό, παρόλο που η μικρή σχετικά (ιστορικά) απόσταση που μας χωρίζει από τα γεγονότα εμποδίζει την απόλυτη αντικειμενικότητα και την απόλυτη αλήθεια. Έτσι, είπε, καταγράφει και ιστορεί ο συγγραφέας τις αντιστασιακές δραστηριότητες στην περιοχή των Αγράφων που είχαν πανελλήνια εμβέλεια, εφόσον η περιοχή αυτή υπήρξε το πανελλήνιο κέντρο τους.
Κατά τον ίδιο τρόπο, είπε ο κ. Κουβέλης, αναφέρεται ο συγγραφέας στη γένεση και στην εξέλιξη των εμφυλιακών συγκρούσεων. Μίλησε για ευθεία κριτική του συγγραφέα για ομόνοια και σύμπνοια «ώστε να μπορούμε να μετακινούμε τους βράχους που στέκονται μπροστά μας».
Αναφερόμενος στην τραγωδία του εμφυλίου, ο κ. Κουβέλης επισήμανε τη συσχέτιση που κάνει ο συγγραφέας με την τραγωδία του Τρωικού Πολέμου, βασιζόμενος σε στίχους του Σεφέρη. Πράγματι, στη σελίδα 251 του βιβλίου διαβάζουμε :
«Η τραγωδία του Εμφυλίου θυμίζει τους στίχους του Σεφέρη που αναφέρονται σε μια άλλη τραγωδία, εκείνη του Τρωικού Πολέμου : «τόσος πόνος τόση ζωή / πήγαν στην άβυσσο / για ένα πουκάμισο αδειανό για μιαν Ελένη». Στην περίπτωση του ελληνικού Εμφυλίου, «Ελένη» είναι η επικράτηση της κομμουνιστικής ιδεολογίας. Την «Ελένη» αυτή όμως την άρπαξε η Συμφωνία της Γιάλτας και την απομάκρυνε, όπως η Αθηνά άρπαξε και απομάκρυνε την Ελένη της Σπάρτης αφήνοντας στη θέση της ένα «αδειανό πουκάμισο». Συνεπώς, οι Έλληνες κομμουνιστές δεν πολεμούσαν παρά για ένα αδειανό πουκάμισο».
Τέλος, ο κ. Κουβέλης ανέφερε ότι η πολιτική ιστορία γράφεται με βάση επί μέρους γραφές. Και μια τέτοια γραφή θεωρεί ότι μπορεί να αποτελέσει το βιβλίο του Άγγελου Ζαχαρόπουλου.
./.
Ο κ. Ευάγγελος Χρόνης, Γενικός Διευθυντής του Ομίλου Λάτση και βραβευμένος από την Ακαδημία ποιητής, διάβασε, με απαράμιλλη τέχνη, επιλεγμένα από τον ίδιο αποσπάσματα του βιβλίου. Τα αποσπάσματα αυτά αναφέρονται σε εικόνες από τα Αναφιώτικα χωριά όταν αυτά έσφυζαν από ζωή και που τώρα έχουν ερημωθεί. Εικόνες νοσταλγικές και αλησμόνητες που χάθηκαν για πάντα. Ο κ. Χρόνης κατασυγκίνησε το ακροατήριο.
TO 
