Του Φώτη Χαραλαμπίδη - Αποκλειστικές πληροφορίες μου της τελευταίας στιγμής, αναφέρουν ότι μέσα στις τραγικές καταστάσεις που έχουν δημιουργηθεί για το Κίνημα και μπροστά
στην αδιαλλαξία του Γιώργου Παπανδρέου, του μοιραίου ανθρώπου για την ιστορία του ΠΑΣΟΚ, ο οποίος πεισματικά αρνείται να εγκαταλείψει την καρέκλα του προέδρου και κάνει μικροπολιτική, με στόχο τη διαρχία, τις αμέσως επόμενες ημέρες, την κρίσιμη Πέμπτη (2/2/) που θα συνεδριάσει η Κοινοβουλευτική Ομάδα: Θα εκδηλωθεί κίνηση με τη μορφή τελεσιγράφου προς τον Γιώργο Παπανδρέου, ότι πρέπει αμέσως να παραδώσει και την κομματική εξουσία για να διασωθεί το ΠΑΣΟΚ κι αν δεν το κάνει, θα ανατραπεί!
PSI, το νέο Κυπριακό!
Η συμμετοχή του ιδιωτικού τομέα (Private Sector Involvement-PSI) στην αναδιάρθρωση του χρέους αναδεικνύεται κεντρικό πρόβλημα της Ευρωζώνης. Η συναίνεση του ιδιωτικού τομέα σε ένα «λογικό» επιτόκιο κάτω από το 4%, είναι μία μόνο όψη (η ευκολότερη…) ενός προβλήματος χρέους που θα μπορούσε να παρομοιαστεί με «νέο Κυπριακό», αφού μπροστά του φαίνεται να ακινητοποιούνται ακόμη και τα καλύτερα μυαλά. Η ελληνική οικονομία επιδεινώνεται με τέτοιους ρυθμούς, ώστε ακόμη και μια υψηλή συμμετοχή του ιδιωτικού τομέα («σκληρό PSI») δεν μπορεί να εξυπηρετήσει τον αντικειμενικό σκοπό της, που είναι η αποκατάσταση της βιωσιμότητας του χρέους. Με δέος πολλοί συνειδητοποιούν στο Βρυξέλλες και στο Βερολίνο ότι για να επιτευχθεί ο στόχος αυτός θα πρέπει η συμμετοχή του ιδιωτικού τομέα στην επιχείρηση αναδιάρθρωσης να συμπληρωθεί από τη συμμετοχή του επίσημου τομέα, δηλαδή η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα (ΕΚΤ) και τα κράτη-δανειστές να αποδεχθούν απώλειες στα ομόλογα που κατέχουν και στα δάνεια που έχουν προσφέρει στην Ελλάδα.
Απαιτούν επίτροπο για φόρους και δαπάνες
Ευρωπαίο επίτροπο για τον προϋπολογισμό επιθυμεί να τοποθετήσει στην Ελλάδα η Γερμανία. Σύμφωνα με δημοσίευμα της εφημερίδας «Financial Times», το οποίο κάνει λόγο για σχετικό έγγραφο που κυκλοφόρησε την Παρασκευή (27/1) στο Euro Working Group, η Γερμανία θεωρεί την τοποθέτηση του επιτρόπου απαραίτητη προϋπόθεση για τη χορήγηση του δανείου των 130 δις ευρώ. Στόχος είναι ο έλεγχος των φορολογικών εσόδων και των δαπανών, καθώς ο επίτροπος θα μπορεί να βάζει βέτο σε κάθε κρατική δαπάνη που θέτει τον προϋπολογισμό εκτός των συμφωνηθέντων στόχων.
«Κατά βάθος είναι γερμανική θέση την οποία είχε εκφράσει αρχικά πριν από περίπου έναν χρόνο ο Ολλανδός υπουργός Οικονομικών και τώρα επαναδιατυπώνεται», αναφέρουν και επισημαίνουν ότι είναι «ένας πρόσθετος μηχανισμός πίεσης». Μάλιστα, σε ερώτησή μου αν πρόκειται για έναν νέο Εδουάρδο Λω, τον επιτηρητή των Μεγάλων Δυνάμεων, που ορίστηκε το 1893, όταν το ελληνικό κράτος κήρυξε πτώχευση, αδυνατώντας να αποπληρώσει το δάνειο που είχε συναφθεί από τον Χαρίλαο Τρικούπη, απάντησε ότι πρόκειται για «κάτι πιο έντονο».
Πέμπτο κόμμα το ΠΑΣΟΚ!!!
Δεν έχω σε μεγάλη εκτίμηση τα ελληνικά «γκάλοπ», αλλά μερικά πράγματα διαπιστώνονται από την καθημερινότητα… Έτσι, δειλά-δειλά οι άλλοτε φιλοπασοκικές εφημερίδες παρουσιάζουν τις τελευταίες δημοσκοπήσεις, όπου κατά τις προσεχείς εκλογές το ΠΑΣΟΚ όχι μόνο καταποντίζεται, αλλά… ασθμαίνοντας έρχεται ΠΕΜΠΤΟ κόμμα!!! Με μονόστηλο τα Αθηναϊκά «ΝΕΑ» γράφουν:
«… Ιδού, άνευ σχολίων, τα πρωτογενή νούμερα, αφού βγήκαν τα λευκά και άκυρα: Νέα Δημοκρατία 22%, Δημοκρατική Αριστερά (ΔΗΜΑΡ) 16,5%, ΣΥΡΙΖΑ 16%, ΚΚΕ 10%, ΠΑΣΟΚ 8,5%, ΛΑΟΣ 4,5% !!!»
Το διανοείσθε; 8,5% το μεγάλο κυβερνητικό κόμμα; Έτσι το κατάντησαν ο… «σωτήρας» μας Γιωργάκης και οι «κηπουροί» του! Τα παραπάνω νούμερα βγήκαν, λέει, μετά την αφαίρεση λευκών και άκυρων… Αλλά και στην «εκτίμηση ψήφου» τα γκάλοπ βγάζουν: Νέα Δημοκρατία 30,5%, Δημοκρατική Αριστερά 13%, ΚΚΕ 12,5%, ΣΥΡΙΖΑ 12,5%, ΠΑΣΟΚ 12%, ΛΑΟΣ 6%, Οικολόγοι 3%, Δημοκρατική Συμμαχία 2,5%, Χρυσή Αυγή 2,5%, Άρμα Πολιτών 2,5% και ΑΝΤΑΡΣΥΑ 10%.
Αν στις προσεχείς εκλογές το ΠΑΣΟΚ κατέβει με αρχηγό πάλι τον Γιώργο Παπανδρέου (πράγμα διόλου απίθανο), είναι σίγουρο ότι το ΠΑΣΟΚ θα πέσει και κάτω από το 8,5%!!!
… Γι’ αυτό ενδύμυχα όλα τα αντίπαλα κόμματα και τα στελέχη τους εύχονται στις επόμενες εκλογές το καταρρέον κόμμα να εμφανισθεί με Αρχηγό τον Γιωργάκη και με τα ίδια στελέχη του της καταστροφής!
Θορύβησε το ταξίδι του Α. Σαμαρά στη Μόσχα
Την πρόθεσή του να βοηθήσει την Ελλάδα να κερδίσει τη μάχη της ανάπτυξης, ώστε να βγει από την κρίση, διατράνωσε ο Ρώσος πρωθυπουργός Βλαντιμίρ Πούτιν στον Αντώνη Σαμαρά, κατά την πρόσφατη (26/1) συνάντησή τους στη Μόσχα.
Στην ατζέντα της συνάντησης του προέδρου της Νέας Δημοκρατίας με τον Ρώσο πρωθυπουργό βρέθηκαν τα ενεργειακά και η σύσφιξη των εμπορικών σχέσεων Ελλάδος-Ρωσίας, καθώς και οι προοπτικές ευρύτερης συνεργασίας των δύο χωρών.
Στο μικροσκόπιο εγχώριων, αλλά και ξένων παραγόντων έχει μπει το ταξίδι του Α. Σαμαρά, καθώς αρκετοί είναι εκείνοι που μελετούν τις παραμέτρους και επιχειρούν να ερμηνεύσουν τη σημασία και τη σκοπιμότητά του. Κυρίως, ωστόσο, προσπαθούν να διακριβώσουν αν η κίνηση αυτή του προέδρου της Νέας Δημοκρατίας σηματοδοτεί κάτι σε σχέση με τη στρατηγική που θα ακολουθήσει στην εξωτερική πολιτική το αμέσως επόμενο διάστημα και ιδίως μετά τις εκλογές, στην περίπτωση που αναλάβει τη διακυβέρνηση της Ελλάδος.
Τσάι από σαμοβάρι ήπιε ο Αντώνης Σαμαράς με τον Βλαντιμίρ Πούτιν στη Μόσχα (-14ο C). Η συνάντηση έγινε σε ιδιαίτερο χώρο με τζάκι, χωρίς τυπικότητες και χαρτιά. Ήταν, ούτως ή άλλως, εκτός πρωτοκόλλου, αφού ο Ρώσος πρωθυπουργός δεν είθισται να βλέπει πρόσωπα που δεν είναι αρχηγοί κρατών ή κυβερνήσεων. Τι γλώσσα μίλησαν; Όχι αγγλικά. Ο Πούτιν επιμένει να μιλάει ρωσικά, κάτι που είχε ως συνέπεια την παρουσία διερμηνέα καθ’ όλη τη διάρκεια –μία ώρα και ένα τέταρτο κράτησε– της συνάντησης. Δεν χρειάζεται να σας πω ότι ο Πούτιν έθεσε το ζήτημα του διετούς κενού στις ελληνο-ρωσικές σχέσεις, κάτι που έκαναν όλοι οι συνομιλητές της αποστολής της Νέας Δημοκρατίας στη Μόσχα.
1.500 άχρηστες Υπηρεσίες στο Ελληνικό Δημόσιο!...
Έπρεπε να το αποκαλύψει η Τρόικα ότι το Ελληνικό Δημόσιο συντηρεί πάνω από 1.500 πολυδάπανες άχρηστες Υπηρεσίες; Καμιά ελληνική κυβέρνηση δεν αντιλήφθηκε το πρόβλημα;
Κύριο αίτημα της (μισητής) Τρόικας για να πάρει η Ελλάδα το δάνειο των 130 δις ευρώ, είναι, μεταξύ άλλων, να κλείσουν 1.500 Υπηρεσίες-Φορείς του Δημοσίου που δεν έχουν σχεδόν καμιά χρησιμότητα!
Πανάθλια για τους Έλληνες η εν λόγω Τρόικα, αλλά μήπως έχει δίκιο στην κατάργηση των 1.500 πολυδάπανων Φορέων του Ελληνικού Δημοσίου; Και επιτέλους, έπρεπε η Τρόικα να μας αποκαλύψει και αυτό το πρόβλημα; Οι ελληνικές κυβερνήσεις έρχονται και παρέρχονται…
… Αλλά καμμιά δεν ασχολήθηκε –και προκρίσεις– μ’αυτό το ζέον θέμα, που φορτώνει άνευ λόγου στα φορολογικά υποζήγια αμέτρητες δαπάνες!...
Καθώς οι λαϊκίστικες κυβερνήσεις άπλωναν και μεγάλωναν το κράτος διαμορφώνοντας τη γνωστή «πελατειακή σχέση» και κάνοντας εμπόριο ψήφων, δημιουργούσαν και τις εκατοντάδες άχρηστες Υπηρεσίες!...
… Οι οποίες, εκτός από τις ασήκωτες δαπάνες στον κρατικό Προϋπολογισμό, επιδεινώνουν και τη γραφειοκρατία!....
… Και βέβαια, αυτονόητο είναι το γιατί το σάπιο πολιτικό σύστημα δεν άγγιξε και αυτήν την πληγή!...
Χαρακτηριστική (και απίστευτη) είναι η περίπτωση του Οργανισμού Αποξήρανσης της Λίμνης Κωπαΐδας… Με δεκάδες υπαλλήλους. Η Υπηρεσία αυτή δημιουργήθηκε πριν από 35 χρόνια!... Και ενώ η διαδικασία αποξήρανσης της λίμνης ολοκληρώθηκε σε 4-5 χρόνια, εδώ και 30 χρόνια ο Οργανισμός Αποξήρανσης της Κωπαΐδας συνεχίζει να υπάρχει μέχρι και σήμερα!!!
Δεν είναι σχιζοφρενική γενικά η κατάσταση; Και έπρεπε να μας το ζητήσει η Τρόικα για να αντιληφθούν οι Έλληνες το μεγάλο πρόβλημα με το Ελληνικό Δημόσιο;
Τα κοράκια της δραχμής
Απορώ με εκείνους που εκπλήσσονται και ανοίγουν ένα στόμα νααααα, με το συμπάθειο, από την είδηση ότι ο Κώστας Σημίτης από το Βερολίνο και ο γνωστός Τζωρτζ Σόρος από το Νταβός δήλωσαν πως επιχειρηματικά συμφέροντα επιζητούν την επιστροφή της Ελλάδος στη δραχμή, διότι ευελπιστούν ότι με τον τρόπο αυτό θα ξεχρεώσουν εύκολα τα χρέη που έχουν! Δηλαδή πιο ακριβώς είναι το θέμα μας για να ξέρω. Ότι υπάρχουν… δραχμιστές; Μα φυσικά και υπάρχουν, αλλά είναι δύο ειδών: Οι βλάκες που στην ασχετοσύνη που τους δέρνει νομίζουν ότι αν φύγουμε από το Ευρώ και επιστρέψουμε στη δραχμή θα σωθεί η Ελλάδα, ενώ θα πρόκειται για την τέλεια καταστροφή. Και οι μαφιόζοι, αυτοί που έχουν παρκάρει τα λεφτά στην Ελβετία, τη Σιγκαπούρη, τη Μαλαισία, στον εξαποδώ τέλος πάντως, και περιμένουν πώς και πώς να καταρρεύσει η Ελλάδα, να γυρίσει στη δραχμή και να έρθουν αυτοί, είτε να ξεχρεώσουν ό,τι χρωστούν, είτε να αγοράσουν τα πάντα για ένα κομμάτι ψωμί.
Διαστρεβλώνουν την πραγματικότητα
Ούτε τους πρώτους λυπάμαι, ούτε τους δεύτερους υπολογίζω. Και δεν τους υπολήπτομαι φυσικά. Σε ποια υπόληψη να έχεις κάποιους που ελπίζουν ότι θα καταστραφεί ο τόπος τους για να κονομήσουν; Φυσικά, και πρέπει να το πω αυτό, δεν θεωρώ ότι αποτελούν και κάτι εντυπωσιακό ως τάση. Γιατί, λυπάμαι αν κάποιοι ενοχληθούν, είναι στο DNA αυτής της φυλής και η προδοσία και η εκμετάλλευση και ο ατομικισμός σε βάρος του συνόλου. Τι να λέμε τώρα; Πάρε την Ιστορία να δεις τι γίνεται, να φρίξεις;. Για προσωπικότητες που οι διαστρεβλωτές της ιστορικής πραγματικότητας (τάχα μου ιστοριογράφοι και ιστορικοί) μας τους έχουν παραδώσει ως ήρωες, ευεργέτες κλπ. και στην πραγματικότητα ήταν κάτι πουλημένα τομάρια, τα οποία εκμεταλλεύθηκαν τους αγώνες του ελληνικού λαού για την πάρτη τους. Θα χρειαζόταν μια εφημερίδα για να γράψω γι’ αυτούς.
Περιμένουν τη χρεοκοπία
Οι δραχμιστές μου θυμίζουν κάτι κοράκια που παλιά ήταν αραγμένα στα σκαλιά των νοσοκομείων της Αθήνας. Και με το που έβλεπαν καμιά γυναικούλα να κλαίει και να οδύρεται για την απώλεια του ανθρώπου της, έπεφταν από κοντά για να πάρουν την κηδεία. Τέτοιοι είναι, και μακάρι να διαψευστούν και να χάσουν ό,τι έχουν επενδύσει πάνω στη χρεοκοπία. Φυσικά, εκτός από αυτούς, υπάρχουν εκείνοι που έχουν επενδύσει πολιτικά στη χρεοκοπία της Ελλάδος. Κόμματα και αποκόμματα, παράγοντες, ειδικοί με ή χωρίς εισαγωγικά, δημοσιογράφοι και δημοσιολόγοι, αλλά και νούμερα κάθε είδους, που περιμένουν πώς και πώς να επισυμβεί η χρεοκοπία για να έχουν να λένε πως αυτοί τα είχαν πει από καιρό, ότι είχαν προειδοποιήσει, αλλά τα πουλημένα κόμματα και οι πολιτικοί τους του δικομματισμού δεν τους άκουσαν και άλλα πολλά.
Συμπέρασμα: η Ελλάδα μπορεί να γλιτώσει, εγώ δεν βλέπω να γλιτώνω απ’ όλους αυτούς…
Ο σώζων εαυτόν σωθήτω
Οι βουλευτές του ΠΑΣΟΚ πρώτα ψήφισαν τα επώδυνα και αντιλαϊκά μέτρα και μετά έκαναν τους μάγκες, καταψηφίζοντας τη ρύθμιση Ανδρέα Λοβέρδου για την απελευθέρωση του ωραρίου των ελληνικών φαρμακείων.
Την ώρα που ο Γιώργος Παπανδρέου έπινε φρέσκο χυμό πράσινης καρύδας στο πολυτελές ξενοδοχείο Intercontinental real Hotel and Tower Club στην πρωτεύουσα της Κόστα Ρίκα, Σαν Χοσέ, στην Αθήνα η κατάσταση στο ΠΑΣΟΚ είχε φτάσει στο σημείο μηδέν. Και όχι μόνο αυτό, αλλά το όλο κλίμα που είχε διαμορφωθεί, «πέρασε» και στην Ελληνική Βουλή, όπου οι βουλευτές του Κινήματος ψήφιζαν κυριολεκτικά ο καθένας ό,τι ήθελε, ενώ ο Πρόεδρος του σώματος Φίλιππος Πετσάλνικος, προσπαθούσε να ελέγξει την κατάσταση, συγκρουόμενος με υπουργούς, οι οποίοι επιζητούν να πάρουν τη θέση του πολιτικού του φίλου, Γιώργου Παπανδρέου.
Και η πραγματικότητα είναι πως στο ΠΑΣΟΚ αυτή τη στιγμή κυριολεκτικά «χάνει η μάνα το παιδί και το παιδί τη μάνα». Συμαμχίες αλλάζουν συνεχώς θέσεις και απόψεις, διαφοροποιούνται, σχεδιασμοί και στόχοι αναπροσαρμόζονται. Κάποιοι έχουν να κάνουν με υποψηφίους αρχηγούς, οι οποίοι σχεδιάζουν με βάση τις δικές τους προτεραιότητες και κινούνται με δικό τους ορίζοντα και κατεύθυνση.
Την περασμένη Τρίτη (24/1), στη ψηφοφορία στη Βουλή για τα άρθρα του πολυνομοσχεδίου (για τα φαρμακεία), ο υπουργός Υγείας Ανδρέας Λοβέρδος βρέθηκε στο στόχαστρο των εσωκομματικών αντιπάλων, που καταψήφισαν τη ρύθμιση για τα φαρμακεία.
Κοινωνική έρημος
Οι διαχειριστικές πρακτικές των κυβερνήσεων Κώστα Καραμανλή και Γιώργου Παπανδρέου, αλλά και η νοοτροπία που επικρατεί σε ΠΑΣΟΚ και Νέα Δημοκρατία, έχουν υπονομεύσει το μέλλον της Ελλάδος σε βάθος δεκαετιών.
Ο λογαριασμός όμως χάθηκε και σε ευρωπαϊκό επίπεδο. Στην αρχή του 2010 γινόταν λόγος για ένα πρόγραμμα στήριξης της Ελλάδος που θα κόστιζε 35-40 δις ευρώ. Οι λαθεμένοι χειρισμοί οδήγησαν στο αρχικό Μνημόνιο των 100 δις ευρώ και στο σημερινό «κούρεμα» των ομολόγων, που μπορεί να είναι της τάξης των 100 δις ευρώ. Έπειτα, το νέο δάνειο των 130 δις ευρώ, το οποίο, όπως δήλωσε δημόσια ο επίτροπος Όλι Ρεν, μπορεί να μην είναι αρκετό για να καλύψει τις ανάγκες της Ελλάδος. Η Ευρωπαϊκή Ένωση έχει εμπλακεί σε ένα χορό εκατοντάδων δισεκατομμυρίων Ευρώ, προσπαθώντας να διαχειριστεί την ελληνική εκκρεμότητα. Το ελληνικό χρέος δεν είναι βιώσιμο, όπως δεν είναι βιώσιμη και η διαχείρισή του από την Ευρωπαϊκή Ένωση, με τον τρόπο που περιέγραψα.
Η νέα απειλή για την καθημερινότητα και την προοπτική της ελληνικής οικονομίας, είναι η στήριξη των ελληνικών Τραπεζών με απίθανα ποσά, θα δοθεί άφθονο δημόσιο χρήμα στις ιδιωτικές τράπεζες με τη μορφή προνομιούχων μετοχών, γεγονός που θα επιτρέψει στους ιδιώτες επενδυτές να διατηρήσουν τον έλεγχό τους, παρά το γεγονός ότι θα λειτουργούν με δημόσιο, δηλαδή με χρήμα των ελλήνων φορολογουμένων. Πρόκειται για μία νέα ανωμαλία στη διαχείριση της ελληνικής κρίσης.
Καλύτερα αδιάβαστος παρά αγράμματος
Είναι λογικό να προκαλεί σοκ η πρόσφατη δήλωση του Μιχάλη Χρυσοχοΐδη –ότι δεν διάβασε το Μνημόνιο, αλλά το ψήφισε. Όταν καταλαγιάσει ο κουρνιαχτός, θα δουν οι Έλληνες, ότι μέσες άκρες αυτή είναι η τάση που διαμορφώνεται στη ρητορική των πολιτικών μυαλών στην Ελλάδα.
Ο Μιχάλης Χρυσοχοΐδης δεν είναι ο πρώτος. Ο Γιώργος Παπακωνσταντίνου, με το που άφησε το υπουργείο Οικονομίας για το Περιβάλλον, έκανε δηλώσεις τον ξένο Τύπο για τα προβλήματα του «κειμένου» που τον κατέστρεψε πολιτικά. Ο Γιώργος Καρατζαφέρης, πρόεδρος του ΛΑΟΣ, δεν πρόλαβε να το ανοίξει καν, γιατί «έπρεπε να σώσει τη χώρα», ο πρώην πρωθυπουργός Κώστας Σημίτης άλλα είχε διαβάσει όταν έγραψε το περιβόητο άρθρο στην Αθηναϊκή «Καθημερινή», όπου έλεγε μέσες άκρες πως, αν αποκλίνουμε από μεσοπρόθεσμα και μνημόνια, θα μπούμε στη δραχμή δραχμούλα. Μόλις προχθές, όμως, βρήκε «παραλείψεις». Εδώ, ο Αντώνης Σαμαράς, που μάλλον θα το είχε διαβάσει και ήταν εναντίον, σήμερα είναι ένας από τους τοποτηρητές του.
Τώρα που έρχονται και οι εκλογές στην Ελλάδα, να δείτε πως σαν τα μανιτάρια θα πετάγονται οι «αδιάβαστοι» Έλληνες πολιτευτές. Για να λέμε και του στραβού το δίκιο, είναι ζήτημα αν θα βρεθούν πέντε άτομα στη δημόσιοα σφαίρα που, είτε διαφωνούν είτε συμφωνούν, να έχουν διαβάσει το μνημόνιο. Χωρίς να θέλω να κοντραριστώ με το λαϊκό αίσθημα, θα ομολογήσω πως σοκάρομαι με αυτούς που δεν το διάβασαν. Γιατί και να το διάβαζν, θα το ψήφιζαν. Γιατί είναι όλοι τους άσχετοι….
Διεθνές θρίλερ με επίκεντρο την Ελλάδα
Η επανάληψη της ίδιας φαρσοκωμωδίας είναι εξοργιστική: κάθε τρίμηνο παίζεται ένα διεθνές θρίλερ, με επίκεντρο την Ελλάδα, της οποίας η χρεοκοπία κρέμεται από ένα τεντωμένο σχοινί. Την τελευταία στιγμή, το ναυάγιο της Ελλάδος αποφεύγεται, αλλά πάντα με το ίδιο τίμημα: νέα μέτρα λιτότητας, τα οποία οδηγούν σε μεγαλύτερη ύφεση την ελληνική οικονομία, γεγονός το οποίο δημιουργεί το σκηνικό για ένα νέο θρίλερ περί χρεοκοπίας.
Αυτές τις ημέρες οι Έλληνες έχουν την τύχη η παράσταση να παίζεται ταυτόχρονα σε δύο σκηνές. Στις διαπραγματεύσεις για το PSI, για το κούρεμα δηλαδή του ελληνικού χρέους και συγχρόνως στο καινούριο μνημόνιο που πρέπει να υπογραφεί, επειδή τα αποτελέσματα των οικονομικών μέτρων που επιβλήθηκαν με τα προηγούμενα μνημόνια, μεσοπρόθεσμα κλπ., δεν κρίνονται ικανοποιητικά από τους δανειστές. Αν οι Έλληνες δεν ικανοποιήσουν, ούτε τώρα, τους δανειστές, δεν θα δώσουν το νέο δάνειο και η Ελλάδα θα χρεοκοπήσει τον Μάρτιο (;)
Το κούρεμα ήταν μια γερμανική ιδέα που επιβλήθηκε στην υπόλοιπη Ευρώπη και παρουσιάσθηκε τον Οκτώβριο ως η μαγική συνταγή για τον Έλληνα ασθενή. Ούτε τρεις μήνες αργότερα, οι ίδιοι οι Γερμανοί που το επέβαλαν, παραδέχονται ότι πρόκειται για ασπιρίνη, ότι ο βασικός στόχος του κουρέματος-PSI να μειωθεί δηλαδή το χρέος στο 120% του Ακαθάριστου Εθνικού Προϊόντος (ΑΕΠ) το (ζήσε Μάη μου…) 2020, δεν είναι εφικτός και χρειάζεται κι άλλο κούρεμα. Και πώς θα μπορούσε να γίνει διαφορετικά, από τη στιγμή που τα παράπλευρα μέτρα λιτότητας μειώνουν το ΑΕΠ κι επομένως αυξάνουν το ποσοστό του χρέους, που παραμένει αμετάβλητο; Είναι σαν μια τράπεζα να ζητά από έναν μπατιρημένο φουκαρά να μειώσει τα χρέη του, αναγκάζοντάς τον όμως να δουλεύει λιγότερο και να έχει μικρότερα έσοδα…
Εξεταστικές Επιτροπές
Στον πλανήτη Ελλάδα, το σύστημα εξουσίας ετοιμάζει Εξεταστικές Επιτροπές. Πριν ενάμιση χρόνο, μια εργαζόμενη που αποχώρησε από τη Στατιστική Υπηρεσία κατηγόρησε την Υπηρεσία της, τον υπουργό Οικονομικών, τη Eurostat που υπό την επίβλεψή της έγινε η απογραφή, ότι φούσκωσαν το έλλειμμα από 13,8% στο 15,4% για να παραδώσουν την Ελλάδα στη «γερμανική κατοχή». Γιατί δεν τους έφτανε το 13%, έπρεπε να πάει στο 15% το έλλειμμα για να «επιβληθούν σκληρά κι απάνθρωπα μέτρα».
Ο Εισαγγελέας παραπέμπει στην Ελληνική Βουλή την υπόθεση, η Νέα Δημοκρατία βγάζει ανακοινώσεις και προαναγγέλλει εξεταστικές επιτροπές, το ΠΑΣΟΚ «διωκόμενο» απειλεί με «μακελειό» αν στραφούν ποινικά εναντίον του αρχηγού του. Τα τηλεοπτικά κανάλια παραγγέλνουν δημοσκοπήσεις, προετοιμάζονται για εκλογές. Το σκηνικό της εξαπάτησης για μία ακόμη φορά ξεδιπλώνεται μπροστά στα μάτια των Ελλήνων. Πρωτοσέλιδα, κατηγορίες, εισαγγελείς, εξεταστικές επιτροπές-κοροϊδία που ποτέ δεν καταλήγουν πουθενά, οργισμένες ανακοινώσεις, κορόνες στα τηλεοπτικά παράθυρα, χειραγώγηση της ελληνικής κοινής γνώμης, εκλογές. Αυτό που ξέρουν να κάνουν καλά…
Συνεχίζει να προκαλεί ο Γ. Παπανδρέου
Ο Πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ Γιώργος Παπανδρέου αφιερώνει το χρόνο του στην εκ νέου διεκδίκηση της προεδρίας της Σοσιαλιστικής Διεθνούς. Δεν φτάνει που με τις λαθεμένες επιλογές και την πολιτική, επαγγελματική του ανεπάρκεια, έριξε την Ελλάδα σε φοβερές περιπέτειες, αλλά διαχειρίζεται τις εσωτερικές υποθέσεις του ΠΑΣΟΚ με έναν τρόπο που εξυπηρετεί την προσωπική διεθνή στρατηγική του. Καθυστερεί την αναπόφευκτη αντικατάστασή του στην ηγεσία του Κινήματος, για να κερδίσει χρόνο και να προετοιμάσει το έδαφος για την παραμονή του στην προεδρία της Σοσιαλιστικής Διεθνούς.
Ο Γιώργος Παπανδρέου έφτασε στο σημείο να προτείνει αλλαγή στον τρόπο ανάδειξης του προέδρου της Σοσιαλιστικής Διεθνούς για να αξιοποιήσει τη διεθνή αναγνωρισιμότητά του και να διευκολυνθεί στην προσωπική του στρατηγική. Η προσφορά του όμως, στην υπόθεση της διεθνούς σοσιαλδη-μοκρατίας, δεν μπορεί παρά να είναι μηδενική. Απέτυχε στη διαχείριση της κρίσης στην Ελλάδα και βύθισε την ελληνική οικονομία σε μία πρωτοφανή ύφεση, από την οποία είναι εξαιρετικά δύσκολο η Ελλάδα να βγει. Μετέτρεψε το ελληνικό σοσιαλιστικό «πείραμα» σε προνομιακό πεδίο δραστηριοποίησης του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου. Έχασε την εμπιστοσύνη του κόσμου και των στελεχών του ΠΑΣΟΚ, που κάνουν πλέον ό,τι μπορούν για να βάλουν τέλος στην πολιτική του σταδιοδρομία.
Είναι φανερό, λοιπόν, ότι ένας πολιτικός ηγέτης με αυτά τα χαρακτηριστικά, δεν μπορεί να προσφέρει στην υπόθεση της Σοσιαλιστικής Διεθνούς, η οποία βρίσκεται σε φάση πολιτικής παρακμής. Το ΠΑΣΟΚ χρειάσζεται ανανέωση και αλλαγή πορείας, η Σοσιαλιστική Διεθνής χρειάζεται ανανέωση και αλλαγή πορείας, αλλά ο Γιώργος Παπανδρέου επιμένει στην προώθηση της προσωπικής του στρατηγικής, ανεξάρτητα από το πολιτικό κόστος για την παράταξη και τον πολιτικό οργανισμό τους οποίους εμφανίζεται να υπηρετεί.
Μικρογραφία του ελληνικού κράτους
Το κύκλωμα που αποκαλύφθηκε πριν από μια εβδομάδα, στη Θεσσαλονίκη, και έγραψα σχετικά, δεν είναι, κατά τη γνώμη μου, παρά μια μικρογραφία του ελληνικού κράτους, τουλάχιστον τα τελευταία 30 χρόνια. Με άλλα λόγια, το ελληνικό κράτος λειτουργεί σαν ένα μαφιόζικο κύκλωμα. Έχει ως στόχο τα χρήματα που μπαίνουν στα δημόσια ταμεία: α) από τη φορολογία, β) τα κοινοτικά προγράμματα, γ) τα δάνεια που συνάπτει η χώρα και δ) τη δημόσια κτήση.
Βέβαια, τα χρήματα αυτά δεν πάνε όλα στις τσέπες όσων ανήκουν στο σύστημα αυτό (ας πούμε της άρχουσας τάξης): μέρος τους χρησιμοποιείται για την εξαγορά (άμεση ή έμμεση) των ψηφοφόρων, ώστε να διασφαλίζεται η δημοκρατική νομιμοποίηση των κυβερνώντων και η διαιώνιση της κατάστασης. Για την επιτυχία της ιστορίας αυτής χρειάζεται η αγαστή συνεργασία όλων των «θεσμών» (τρομάρα μας). Στην πρωτοπορία είναι υπουργοί, οι ποίοι ασκούν την κατάλληλη νομοθετική πρωτοβουλία και ελέγχουν ασφυκτικά τη δημόσια διοίκηση. Ακολουθεί η Βουλή, που επικυρώνει τις σχετικές αποφάσεις κι από κοντά η δικαιοσύνη, η οποία φροντίζει να κάνει τα στράβά –ή τα ολάνοιχτα– μάτια, εκεί που πρέπει.
Θα ήταν, πράγματι, πολύ ενδιαφέρον, να μελετήσει κάποιος τα εκατομμύρια σελίδων της ελληνικής νομοθεσίας (στο σύνολό της, μέχρι και αποφάσεις κοινοτικών συμβουλίων). Εκεί θα δει ότι ένα μεγάλο μέρος των νόμων είναι αφιερωμένο στο να παρέχει παράνομα προνόμια σε διάφορες ομάδες κλπ. κι ένα άλλο μέρος στο να νομιμοποιεί, εκ των υστέρων, παράνομες συμπεριφορές (αυθαίρετα, φορολογικές ρυθμίσεις κλπ.) Και βέβαια, η ατιμωρησία όσων πρέπει να προστατευτούν είναι απόλυτα εξασφαλισμένη.
Τώρα, το μόνο ενοχλητικό στο σχήμα αυτό, είναι εκείνοι οι κρατικοί λειτουργοί, που για δικούς τους λόγους, επιμένουν να κάνουν σωστά τη δουλειά τους. Κανένα πρόβλημα, η εξουδετέρωσή τους είναι πανεύκολη: α) τους βγάζεις ηλίθιους/βαλτούς προϊσταμένους, β) τους μεταθέτεις, γ) τους εξοντώνεις στη δουλειά, αναθέτοντάς τους ιδίως δευτερεύουσες εργασίες, μέχρι να γονατίσουν, δ) τους εξαγοράζεις (όσους μπορείς) με προνόμια κάθε είδους, ε) δεν τους δίνεις τα μέσα να εργαστούν (π.χ. μηχανοργάνωση), στ) κάθε μέρα ψηφίζεις κι άλλες διατάξεις για το αντικείμενο της δουλειάς τους, που διαλύουν κυριολεκτικά κάθε λογική προσπάθεια να βγει μια άκρη, και άλλα πολλά… Ερώτηση; Η Ελλάδα μπορεί να μείνει στην ευρωπαϊκή οικογένεια;…
Η κατασκευή της πλαστής ελληνικής πραγματικότητας
Αντί το ελληνικό πολιτικό σύστημα αυτό το διάστημα να παρουσιάζει τις δικές του προτάσεις εξόδου από την κρίση, κατασκευάζει πάλι εχθρούς, αμφισβητεί την πραγματικότητα. Κόμματα, Δικιοσύνη και Μέσα Ενημέρωσης διαπαιδαγωγούν την ελληνική κοινή γνώμη στη θεωρία της συνωμοσίας: οι κακοί Νεφελίμ με κόλπα και πλαστά στοιχεία, σε μία πλανητικών διαστάσεων συνωμοσία, ξοδεύουν μερικές εκατοντάδες δισεκατομμύρια για να πλήξουν τον ηρωϊκό ελληνικό λαό. Αυτό ήταν από την αρχή το σχέδιό «τους», που έλεγε ένας «φίλος του λαού» στην ελληνική τηλεόραση, να μας ισοπεδώσουν για να μας αγοράσουν φθηνά. Στο μεταξύ, κάθε εβδομάδα μια ξένη εταιρεία αποχωρεί από την Ελλάδα τρέχοντας…
Γιατί να μας εμπιστευτούν;
Οι ξένοι, όταν συμφώνησαν να δώσουν δανεικά από τους προϋπολογισμούς των κρατών τους (δηλαδή από τις τσέπες των φορολογουμένων) για να συνεχίσει να υπάρχει στον ευρωπαϊκό χάρτη η Ελλάδα, δεν μπορούσαν καν να φανταστούν ότι αυτό το κράτος δεν έχει καμία σχέση με τα υπόλοιπα ευρωπαϊκά, ότι διαθέτει δομές ξεπερασμένες προ πολλού, ότι τα πραγματικά αφεντικά είναι οι συντεχνίες.
Γι’αυτό και οι πιέσεις, τις οποίες άσκησαν για να εφαρμοσθούν όσα ζητούσαν, επικεντρώθηκαν αρχικά και απέδωσαν μόνο ως προς το σκέλος της περιοριστικής πολιτικής, της λήψης των επώδυνων μέτρων που έχουν «γονατίσει» τα ελληνικά νοικοκυριά και τις επιχειρήσεις. Στο δεύτερο σκέλος, αυτό της προώθησης των μεταρρυθμίσεων και των ιδιωτικοποιήσεων, οι πιέσεις των δανειστών δεν απέδωσαν, γιατί έπεσαν πάνω στον τοίχο της πανουργίας των συντεχνιακών συμφερόντων, που εκπροσωπούνται από ισχυρές πολιτικές δυνάμεις.
Το υπάρχον πολιτικό σύστημα προστατεύει τις συντεχνίες που ζουν και βασιλεύουν παρά την κρίση, σε βάρος των Ελλήνων εργαζομένων και συνταξιούχων. Οι ξένοι το έχουν πολύ καλά καταλάβει και γι’ αυτό ζητούν ξανά και ξανά δεσμεύσεις από ένα πολιτικό σύστημα που ήταν αναξιόπιστο στο εσωτερικό, είναι πια αναξιόπιστο και στο εξωτερικό. Οι ξένοι δεν το εμπιστεύονται και προσπαθούν να αλλάξουν με το ζόρι μυαλά στους εκπροσώπους του.
«Αντίο» στον ποιητή της Έβδομης Τέχνης
Κάτι από την ατμόσφαιρα των ταινιών του, είχε η κηδεία του Θόδωρου Αγγελόπουλου, το απόγευμα της Παρασκευής (27/1), την οποία κινηματογράφησε η κόρη του Ελένη, μαζί με το συνεργείο της ανολοκλήρωτης ταινίας του (που θα ολοκληρώσει η ίδια). Τραγική ειρωνεία: αν ο σκηνοθέτης ζούσε, την ίδια ημέρα, το πρόγραμμά τους περιελάμβανε το γύρισμα μιας «συμβολικής κηδείας»… Όλοι οι φίλοι του, σκηνοθέτες, ηθοποιοί, τεχνικοί του κινηματογράφου, ήταν εκεί, για να συμπαρασταθούν στην οικογένεια του μεγάλου δημιουργού. Την εξόδιο ακολουθία έψαλαν ο Αρχιεπίσκοπος Αθηνών Ιερώνυμος και ο Αλαβανίας Αναστάσιος.
Το ελληνικό υπουργείο Πολιτισμού και Τουρισμού και το Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης θα καθιερώσουν Διεθνές Βραβείο «Θόδωρος Αγγελόπουλος», το οποίο θα απονέμεται κάθε Νοέμβριο στα πλαίσια του Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης.
TO 
